YOU OWE HER
Drie maanden waarin je jezelf terugvindt, rust krijgt in je hoofd én in je lijf en leert ruimte innemen zonder dat je je er schuldig over voelt.
Jij bent de vrouw die alles draaiende houdt.
Je weet wie er wanneer opgehaald moet worden, welke maat schoenen ze nu hebben, wat er nog in huis moet en wanneer die verjaardag ook alweer was. Je regelt het. Meestal voordat iemand het je vraagt.
Op papier klopt het. Een fijn huis, lieve kinderen, een partner die er is. En misschien is dat wel het verwarrendste, want waarom voelt het dan soms zo zwaar?
Ergens onderweg, ergens tussen het moeder worden en het gewoon blijven doorgaan, ben jij jezelf een beetje kwijtgeraakt. Niet in één klap. Beetje bij beetje.
Maar wat jij eigenlijk wilt:
Een hoofd dat 's avonds ook een keer uit staat;
Tijd voor jezelf nemen zonder dat schuldgevoel er meteen achteraan komt;
Weten waar jouw grens ligt en die ook rustig kunnen aangeven, zonder ruzie;
Niet de hele dag bezig zijn om to-do's af te werken
Niet al bij het wakker worden het gevoel hebben dat je moet gaan rennen;
Weer echt aanwezig zijn bij je kinderen, in plaats van in gedachten al bij het volgende;
Weer weten wie je bent, naast moeder, partner, dochter, vriendin, ondernemer of collega.
Je bent niet moe van je leven. Je bent moe van altijd aanstaan.
En dat is echt zonde. Want jouw vuurtje is er nog. Het is alleen heel klein geworden.
Hi lieve vrouw, ik ben Gwenda en ik weet precies waar jij nu staat. Omdat ik daar een paar jaar geleden zelf ook stond en het veel te lang oploste door nóg harder te lopen
Ik spreek veel vrouwen en ze zeggen allemaal iets anders:
"Ik heb gewoon geen tijd voor mezelf."
"Als dit eenmaal klaar is, dan wordt het rustiger."
"Het is nog steeds niet af."
"Als ik straks wat lekkerder in mijn vel zit."
"Ik wil niemand tot last zijn."
Andere levens, andere woorden. En er zit precies hetzelfde onder.
Ze geloven geen van allen dat ze het gewoon waard zijn. Ze denken dat ze het eerst moeten verdienen. Met zorgen. Met alles goed doen. Met hard werken. Of door zo klein te blijven dat niemand last van ze heeft.
Ik heb dat zelf jarenlang gedaan. En ik dacht echt dat het normaal was.
Maar ik ga niet eindeloos met je in je verleden graven.
Ik wil weten waar jij vandaag op vastloopt. Bij die ene opmerking van je moeder. Op dinsdagavond om zes uur, als iedereen tegelijk iets van je wil. In die vergadering waarin je je punt weer inslikt.
Want daar gebeurt het. Dat is het moment waarop je weer doet wat je altijd doet — nog voordat je erover hebt nagedacht.
En dat doe je niet omdat je niet je best doet. Dat doe je omdat je het jarenlang zo geoefend hebt. Je brein weet niet beter meer.
Daar heb ik me in gespecialiseerd: neurocoaching. We leren je brein dat het ook anders kan, zodat je niet elke keer opnieuw in dezelfde kuil stapt.
Dat kost tijd en herhaling. Maar dan blijft het ook.
Voor de vrouw die
Een stem in haar hoofd heeft die nooit tevreden is. Die altijd de lat hoger legt en vindt dat ze meer had moeten doen, bewegen, geduldiger had moeten zijn of het beter zelf had kunnen oplossen. 
Voor de vrouw die
Voor de vrouw die
Alles voor iedereen regelt. Vaak al voordat iemand erom vraagt. En die daardoor zelf structureel achteraan in de rij staat.Pas rust neemt als het echt niet meer gaat. Waardoor het opkroppen zich opstapelt tot het er een keer ongefilterd uit komt. Meestal bij de mensen van wie ze het meeste houdt.Wat levert de coaching je op?
Rust in je hoofd. Niet omdat je minder te doen hebt, maar omdat het niet meer allemaal tegelijk hoeft.
Je weet weer wat jij wilt. Wat jou energie geeft, waar je grens ligt en wat je nodig hebt en je durft dat ook uit te spreken.
Ruimte voor jezelf, zonder schuldgevoel. Een wandeling, een uur niks, een avond voor jezelf. En je geniet er ook echt van.
Meer verbinding met de mensen om je heen. Je leert rustig aangeven wat je van je partner nodig hebt, zonder verwijten. Dat scheelt ruzie en het levert meestal meer op dan je denkt.
Een zachtere stem in je hoofd. Je hoeft niet meer perfect te zijn om jezelf oké te vinden.
Je lijf ontspant mee. Minder spanning in je schouders, je kaken, je buik. Rust in je hoofd voel je namelijk overal.
Hieronder de praktische informatie van het coaching traject:
12 weken een sessie van 60 minuten. 1-op-1 online of bij mij in Breda;
Elke week opdrachten op maat. Geen standaard werkboek. Ik schrijf ze op basis van waar jij die week staat;
Na elke sessie een uitgewerkt verslag met wat we besproken hebben, jouw inzichten en je stappen voor die week. Zodat je het kunt teruglezen, ook over een jaar nog;
Lichaamsgericht werk. Ademwerk en oefeningen om de spanning uit je lijf te krijgen, want rust in je hoofd begint in je lichaam;
App-contact tussendoor. Je hoeft niet te wachten tot de volgende sessie. Loop je ergens tegenaan, dan stuur je me een berichtje;
Een Visionboard sessie waarin je uitzoekt wat je eigenlijk wilt, zonder rekening te houden met wie dan ook;
Een celebration moment aan het eind.
Waarom twaalf weken?
Omdat je brein werkt als een spier. Van één keer naar de sportschool krijg je geen biceps. Van één inzicht verandert je patroon niet. Ik doe daarom geen losse sessies en geen korte trajecten. Ik wil niet dat je hier straks weggaat met een goed gevoel dat over drie weken weer weg is. Ik wil dat het blijft.
Investering: €1.350 ex btw ( €1.633,50 incl. btw)
Liever gespreid? Dat kan in 3 termijnen van €450 ex btw (€544,50 incl. btw) per maand.
Wat als je de ballen zou hebben om nu echt voor jezelf te kiezen?
Grote kans dat je zelf al eens hebt geprobeerd te veranderen: een boek, een weekend weg waar je vol goede moed van thuiskwam en drie weken later was je terug bij af.
Ik heb dat ook gedaan. Coaches, boeken, meditatie, breathwork. Elke keer weer iets nieuws, zonder plan. Uiteindelijk is de langdurige stress en spanning bij mij in mijn lijf gaan zitten, in de vorm van een chronische aandoening.
Dat de verandering niet duurzaam was, lag niet aan mij en het ligt ook niet aan jou. Zo'n inzicht voelt fantastisch, maar van één inzicht ga je 's avonds niet ineens anders reageren. Want je zit er zelf veel te dicht op.
En dan is er nog die andere vraag.
Gun ik mezelf dit eigenlijk wel?
Je rekent het even om. Dat is een weekje weg met het gezin. Of die nieuwe bank. En je denkt: ik heb hier sowieso geen tijd voor.
Maar het is niet zo dat er geen tijd is. Maar jij staat altijd als laatste op je eigen lijstje.
En dat je twijfelt of je dit jezelf mag gunnen, is niet het bewijs dat je het niet nodig hebt.
Je hoeft namelijk niet ongelukkig te zijn om iets te willen veranderen. Je mag van je leven houden en toch voelen dat er iets ontbreekt. Die twee kunnen prima naast elkaar bestaan.
Je hoeft nu trouwens nog niks te beslissen. Plan gewoon een match call van 30 minuten. in We kijken samen waar je staat en of ik degene ben die jou hierbij kan helpen. Als dat niet zo is, zeg ik dat gewoon.
